Het einde van een bijzondere maand. De maand waarin we met DOOR ons licht lieten schijnen op Verlangen en Aarden. Het gebeurt al 5maanden en toch blijf ik  met verwondering kijken hoe zo’n maand tot de laatste dag lessen naar me toestuurt die passend zijn bij de vraag:

Wat is er nodig opdat ik me volledig op mijn gemak voel met verlangen?

In de appgroep-omschrijving werd dat afgekort naar #geaardverlangen 

De “take-away”

Verlangen bleek voor mij intiem, lastig, eng en verwarrend om naar te kijken. Lastig omdat je dan ook met het gemis moet dealen. Eng omdat het gaat over overgave en toevertrouwen. Verwarrend omdat er nieuw onbekend verlangen verscheen. Ik zag het, “dealt with it” en leerde verlangen voeden.

Aarden voelt nu als: dat verlangen handen en voeten geven in mijn leven, dat verlangen een plek geven in mijn lijf, dat verlangen open en volledig uitdrukken in connectie met mijn ziel en met de aarde.

Om me op mijn gemak te voelen met verlangen blijkt voor mij terugvallen op  Oerveiligheid nodig. Dat heb ik, het is mijn kracht. Denk aan gedachten als:

  • Ik kan bereiken wat voor mij belangrijk is als dat wat ik wens verbonden is met mijn ziel en moeder aarde.
  • Of ik heb de benodigde kwaliteiten of ik kan vanuit niet-weten/kunnen nieuwsgierig en gemotiveerd de eerstvolgende stap zetten.
  • Langzame voortdurende groei is ok, gewoon consequent en volhardend werken. Waarbij werken geen synoniem is van doen.
  • Me rijk voelen, feestje vieren met wat al wel lukt.
  • Niet alles hoeft te vernieuwen, wat goed is mag blijven.
  • Ik ben zelf mijn veilige haven als ik integer ben en verbonden met de bron.
  • Nieuwe manieren roepen soms angst en onzekerheid op, dat hoort erbij. Zo fijn om net dan open te staan voor hulp en steun uit alle hoeken en gaten.
  • En ik weet wanneer het niet klopt. Met name in Master your Channeling heb ik geleerd grenzen te stellen als de intentie van de ander niet zuiver voelt, als dat wat wordt aangedragen niet kloppend/passend voelt.

Woorden die ik uitspreek krijgen onuitgesproken de lading mee van mijn ervaring en inzicht. Zoals iemand dit weekend zo mooi tegen me zei:

Je kan 10 jaar lang als leraar dezelfde zin uitspreken. Hij wordt anders ontvangen naarmate jij je ontwikkelt en daarmee een andere, meer doorleefde lading meegeeft.

Oa de zinnen “de missie/visie neerzetten, gaan staan voor de visie/missie” hebben voor mij een bredere lading gekregen.

De nog bruikbare zaken van Why, how en what uit het verleden kunnen meegenomen worden. De visie/het verlangen ligt in de toekomst, is het kompas. Leiders kunnen goeie reisgidsen zijn van gemis naar verlangen. Die oerveiligheid vormt de basis om in het moment te kunnen bewegen. De macht en kracht om verlangen waar te maken zijn Hier en Nu.

Mijn proces en zijn leraren

De pagina is het startpunt voor het proces.

Om stappen te blijven zetten tijdens de maand is een leraar fijn.

Zo cool dat we in de groep leraar zijn voor elkaar. We inspireren (reiken eigen inzichten, bronnen aan), ondersteunen het zoeken naar wat de kern van het inzicht is voor de ander, vragen door naar wat raakt, naar de betekenis die de ander eraan geeft. Ik liet los dat ik mezelf in dat leerproces moet beschermen door soms dicht te gaan. Open blijven en tegelijkertijd mijn grenzen aangeven is de uitdaging waarin ik deze maand flink wat stappen heb gezet. Met open zijn de ander permissie geven om te kijken met alle zintuigen, verbinding te maken en vervolgens open te zijn voor wat die ander ziet/geeft. (ook met dank aan ervaringen bij Master your channeling)

Ik besloot om nog wat extra leraren in te roepen. En gaf mezelf dit huiswerk voor de maand tot aan de DOORdag.

Ergens halverwege kon ik goed onder woorden brengen waarom ik het boek als leraar gekozen had:

Het boek bracht me veilig voorbij ontwikkelpunten waar ik in mijn eentje niet langs zou zijn gegaan. Het hielp me oa om mijn overwegend vrouwelijke kern met bijbehorende opdracht te accepteren en de kracht ervan te zien. De muziek deed dat ontwikkelen op een andere laag. De kaarten waren af en toe handig om woorden te geven.

Het visualiseren (tekenen/fotograferen) was een bijzondere ervaring. Ik oefende “energetisch afstemmen” en zag voor het eerst bewust dat dat een belangrijke vaardigheid in mijn leerproces is. 

Ik deed eerst de meditatie en ging dan 1 à 2 hoofdstukken lezen. onder het lezen schreef ik de tekst over die me op dat moment raakte. Soms maakte ik er “ik” ipv jij van omdat ik dan scherper kon doorvoelen wat zo’n stuk tekst met me deed.  Ik voel dan waar het resoneert. Afhankelijk van de plek/energie waar het mee resoneert valt er iets op te ruimen in mijn hoofd/lijf of wijst het richting het verlangen. Veelal gaat opruimen over het loslaten van angst.

Vervolgens ging ik intuïtief tekenen. De tekening gewoon laten ontstaan. Ook tijdens dat tekenen werd soms opgeruimd, soms het inzicht verdiept door het te verbeelden.

Later op de dag liep ik dan met de tekening naar buiten. Zocht in de natuur iets met dezelfde energie. En fotografeerde er een aantal. Dat kostte vreemd genoeg helemaal niet zoveel tijd. Als het dan op het computerscherm ook nog energetisch klopte werd die foto gekozen om te delen in de groep.  Op datzelfde moment fotografeerde ik ook de getekende pagina. Grappig genoeg kwam voor mijn gevoel de energie van de tekening alleen voldoende door als ik leven (lucht, licht, planten enz)  mee-fotografeerde met de tekening.

En met iedere stap in het proces kreeg het IN-zicht meer een plek in mijn lijf en mijn leven. Ging ik ernaar handelen.

Ik deel de tekeningen en de foto’s omdat ik dat wat me gegeven werd verder wil delen, wie weet resoneert het bij jou 🙂

Over de DOOR-dag valt veel te zeggen. Ik ga de dag zelf niet proberen vast te pakken hier.  Alleen dit: Nooit heb ik zo sterk de kracht van SCHATERLACHEN gevoeld in een leerproces.